İş hukukunda zayıf tarafın korunması ilkesi ile genel borçlar hukuku kurallarının kesişim noktasında emsal nitelikte bir yargı kararı alındı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işverenin çalışanına sehven yaptığı fazla ödemelerin, hatanın ispatlanması durumunda geri istenebileceğini kararlaştırarak 'sebepsiz zenginleşme' ilkesinin iş ilişkilerindeki sınırlarını netleştirdi.
Hukuki sürecin temelini Bursa'da yaklaşık 15 yıl önce yaşanan bir uyuşmazlık oluşturuyor. İş sözleşmesi sona eren bir çalışana ödenen kıdem ve ihbar tazminatı hesaplamalarında hata yapıldığı, yapılan incelemelerle tespit edildi. İşverenin, haksız olarak aktarılan bu tutarın iadesi yönündeki talebi eski çalışan tarafından kabul görmeyince konu yargıya taşındı.
Davanın ilk aşamalarında yerel yargı organları işçi lehine tutum sergiledi. İlk derece İş Mahkemesi, işverenin sosyo-ekonomik açıdan daha güçlü konumda bulunmasını gerekçe göstererek fazla ödemenin geri alınamayacağına karar verdi. Bölge Adliye Mahkemesi de bu yaklaşımı yerinde bularak istinaf başvurusunu reddetti.
Süreç temyiz incelemesi için Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’ne geldiğinde ise hukuki değerlendirme farklı bir boyut kazandı. Yüksek mahkeme, alt mahkemelerin kararlarını Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümlerine aykırı bularak bozdu. Kararda, geçerli bir hukuki sebep olmaksızın yapılan ödemelerin, ödeme anındaki hatanın belgelenmesi halinde iade edilmesi gerektiği vurgulandı. Bilirkişi raporuyla da kesinleşen hatalı ödemenin işverene geri verilmesi gerektiğine işaret eden Yargıtay, dosyayı yeniden değerlendirilmek üzere ilgili mahkemeye sevk etti.
