Fransa'nın başkenti Paris, yüzeydeki görkemli mimarisi ve tarihi meydanlarının ötesinde, yer altındaki katmanlarında kentsel gelişimin ve kamu sağlığı krizlerinin derin izlerini barındırıyor. Sokakların metrelerce altında uzanan devasa katakomp ağı, yaklaşık 6 milyon insana ait kemik kalıntısına ev sahipliği yaparken, kentin yüzyıllar içinde geçirdiği mekânsal dönüşümün en belirgin tanıklarından biri olarak değerlendiriliyor.
Jeolojik çerçeveden bakıldığında tüneller, yaklaşık 45 milyon yıllık kireç taşı tabakalarının içine işlenmiş durumda. Başlangıçta Paris'in yapılarını ve surlarını inşa etmek amacıyla kullanılan bu kireç taşı ocakları, nüfus artışı ve kentsel genişleme neticesinde zorunlu bir işlev değişikliğine uğradı.
18. yüzyılda şehir merkezindeki mezarlıkların yetersiz kalması, ciddi kamu sağlığı ve hijyen sorunlarını beraberinde getirdi. Aşırı doluluk nedeniyle ortaya çıkan kentsel krizi yönetmek adına radikal kararlar alan idareciler, mezarlıklardaki kemik kalıntılarını düzenli nakillerle bu boşaltılmış tünellere taşıyarak toplu mezar alanları oluşturdu. Fransız Devrimi'nden günümüze uzanan bu süreç, Paris'in geçmişteki hijyen ve şehirleşme stratejilerinin boyutunu gözler önüne sererken, söz konusu mirasa dair detaylar tarihsel belgeler ışığında incelenmeye devam ediyor.
